«Η Ευρώπη οικοδομήθηκε στη συγχώρεση των χρεών ... »

Πικετί, ο Γάλλος οικονομολόγος στην γερμανική εφημερίδα Die Zeit: «Η Γερμανία είναι η χώρα που δεν έχει αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της. Δεν έχει τη νομιμοποίηση να παραδίδει μαθήματα στα άλλα κράτη (...). Δεν αποπλήρωσε τα χρέη της ούτε στον πρώτο, ούτε στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Γερμανία κερδίζει από την Ελλάδα...»

Επίσης κάλεσε την Ευρώπη να προχωρήσει σε ριζική αναδιάρθρωση χρεών και μεγαλύτερη ευελιξία των χωρών της Ευρώπης.
«Η Ευρώπη οικοδομήθηκε στη συγχώρεση των χρεών και στην επένδυση στο μέλλον (...)  

Αυτοί που θέλουν να εκδιώξουν την Ελλάδα από το ευρώ σήμερα θα καταλήξουν στο σωρό των σκουπιδιών της ιστορίας (...)
Εάν η Μέρκελ θέλει να διασφαλίσει τη θέση της στα βιβλία της ιστορίας όπως έκανε ο Χέλμουτ Κολ, θα πρέπει να δώσει λύση στο ελληνικό ζήτημα, ξεκινώντας με ένα συνέδριο για το χρέος».

[Πηγή: www.doctv.gr]

Μια ουρά στο Πόρτο ...

Αυτή η σειρά δεν είναι στην Αθήνα, χθες, για να σηκώσουν 60 ευρώ, στο ΑΤΜ... Μην κάνετε λάθος!

Αυτή η ουρά δεν είναι στην Αθήνα, χθες, για να σηκώσουν 60 ευρώ, στο ΑΤΜ. 
Αυτή η ουρά, είναι στο λιμάνι του Πόρτο, για να πάρουν ένα μπολ σούπα και ένα ζεστό πιάτο φαγητό. 
Στην Πορτογαλία που «πέτυχε» στις μεταρρυθμίσεις...

harry klynn

Ευριπίδης και Ακινάτης απαντούν στον Schulz μέσω Μανώλη Γλέζου

Απάντηση του Γλέζου στο Schulz με απόσπασμα από τις Ικέτιδες του Ευριπίδη και ρήση του Θωμά του Ακινάτη

 

οὐ γὰρ ἄρχεται
ἑνὸς πρὸς ἀνδρὸς ἀλλ᾽ ἐλευθέρα πόλις.

ΘΗΣΕΥΣ

πρῶτον μὲν ἤρξω τοῦ λόγου ψευδῶς, ξένε,
ζητῶν τύραννον ἐνθάδ᾽· οὐ γὰρ ἄρχεται
ἑνὸς πρὸς ἀνδρὸς ἀλλ᾽ ἐλευθέρα πόλις.
δῆμος δ᾽ ἀνάσσει διαδοχαῖσιν ἐν μέρει
ἐνιαυσίαισιν, οὐχὶ τῷ πλούτῳ διδοὺς
τὸ πλεῖστον ἀλλὰ χὠ πένης ἔχων ἴσον.

ΘΗΣΕΑΣ
Πρώτα-πρώτα, ξένε, άρχισες το λόγο σου μ᾽ ένα λάθος,
όταν ζητάς δυνάστη εδώ·
η πόλη αυτή δεν εξουσιάζεται από έναν άνδρα,
είναι ελεύθερη. Εδώ κυβερνούν οι πολλοί
που εναλλάσσονται στα αξιώματα χρόνο το χρόνο·
δεν δίνουν πιο πολλά στον πλούτο, και ο φτωχός έχει τα ίδια

Στα Λατινικά του είπε την Φράση «hominem unius libri timeo» του Θωμά του Ακινάτη (να φοβάσαι τον άνθρωπο με το ένα βιβλιο σ.σ.μονομέρεια)

netakias

Paul Krugman : Europe Wins - «Η Ελλάδα έσβησε μια στιγμή ντροπής από την ευρωπαϊκή ιστορία»

«O Tσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχαν μια μεγάλη νίκη στο δημοψήφισμα και ενίσχυσαν τη θέση τους μπροστά σ’ αυτά που έρχονται.
Δεν είναι οι μόνοι νικητές: Θα έλεγα ότι η Ευρώπη και η ευρωπαική ιδέα επίσης πέτυχαν μια μεγάλη νίκη – τουλάχιστον υπό την έννοια ότι γλύτωσαν τη σφαίρα.
Γνωρίζω ότι δεν έχουν την ίδια άποψη οι περισσότεροι. Αλλά δείτε το από αυτή τη σκοπιά: Μόλις γίναμε μάρτυρες της αντίστασης της Ελλάδας σε μια εκστρατεία εκφοβισμού και τρομοκρατίας κατά του λαού με στόχο να δεχθεί τις απαιτήσεις των πιστωτών αλλά και να απαλλαχθεί από την κυβέρνησή του.
Η εκστρατεία αυτή ήταν μια στιγμή ντροπής για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία κι εάν πετύχαινε θα δημιουργούσε ένα πραγματικά κακό προηγούμενο.
Αλλά δεν συνέβη. Δεν χρειάζεται να αγαπάει κανείς τον ΣΥΡΙΖΑ ή να πιστεύει ότι ξέρει τι κάνει – δεν είναι ξεκάθαρο ότι ξέρει, αν και η τρόικα είναι ακόμα χειρότερη – για να πιστεύει ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί μόλις σώθηκαν από τα χειρότερα ένστικτα τους.
Αν η Ελλάδα αναγκαζόταν να πειθαρχήσει υπό το κλίμα τρομοκρατίας, η Ευρώπη θα είχε αμαρτήσει με τρόπο που θα αμαύρωνε τη φήμη της για πολλές γενιές. Αντίθετα, συνέβη κάτι που θα μπορούσαμε τελικά να θεωρήσουμε κι ως παραλογισμό.
Και αν τελικά η Ελλάδα τελικά εγκαταλείψει το ευρώ; Υπάρχει πραγματικά ένα πολύ καλό επιχείρημα για Grexit τώρα – και σε κάθε περίπτωση, η δημοκρατία έχει μεγαλύτερη σημασία από οποιαδήποτε νομισματική διευθέτηση».

Europe Wins

by Paul Krugman

Tsipras and Syriza have won big in the referendum, strengthening their hand for whatever comes next. But they’re not the only winners: I would argue that Europe, and the European idea, just won big — at least in the sense of dodging a bullet.

I know that’s not how most people see it. But think of it this way: we have just witnessed Greece stand up to a truly vile campaign of bullying and intimidation, an attempt to scare the Greek public, not just into accepting creditor demands, but into getting rid of their government. It was a shameful moment in modern European history, and would have set a truly ugly precedent if it had succeeded.

But it didn’t. You don’t have to love Syriza, or believe that they know what they’re doing — it’s not clear that they do, although the troika has been even worse — to believe that European institutions have just been saved from their own worst instincts. If Greece had been forced into line by financial fear mongering, Europe would have sinned in a way that would sully its reputation for generations. Instead, it’s something we can, perhaps, eventually regard as an aberration.

And if Greece ends up exiting the euro? There’s actually a pretty good case for Grexit now — and in any case, democracy matters more than any currency arrangement.

The related column was published a few hours after this post.

 

netakias

Προσκυνώ τη χάρη σου λαέ μου ...

Προσκυνώ τη χάρη σου λαέ μου,
σκύβω το κεφάλι στα μαρτύριά σου
και θαυμάζω λαέ μου τα έργα σου.
 

Ματώνεις τη σκέψη σου,
ματώνεις τα νύχια σου λαέ μου
για να βγάλεις τον άρτο τον επιούσιο.

Όταν τα ΜΜΕ ήταν Ελληνικά...

Το ανατριχιαστικό ανακοινωθέν του Ραδιοφώνου
όταν μπήκαν οι Ναζί - ΕΡΤ

 

Έλληνα άκουσε το μήνυμα, και θυμήσου, ποιος είσαι και τι μηνύματα σου περνάνε τα σημερινά τηλεοπτικά κανάλια.

 

netakias

 

«... εγώ τα όνειρα των παιδιών μου δεν θα τα πετάξω σε κανέναν Καιάδα…»

Όχι... Τα παιδιά μου θα ονειρεύονται!

Στο πορτοφόλι μου έχω κάτι λιγότερο από δέκα ευρώ… Ευτυχώς με την κόρη μου τη Μαρίνα έχουμε καθιερώσει έναν κουμπαρά και ότι ξέμπαρκο βρίσκουμε σε ψιλά, το πετάμε εκεί μέσα… Πρέπει να έχει καμία δεκαριά ευρώ και εκεί… Ευτυχώς την προηγούμενη εβδομάδα, σε μια μέρα βροχής και γκρίνιας, πήγαμε βόλτα στο σούπερ μάρκετ και αγοράσαμε ρύζι, μακαρόνια και τόνο σε προσφορά… Έχω και δύο τρία εβαπορέ από αυτά που βάζουμε στον καφέ, ζάχαρη, αλεύρι… Θα τη βγάλουμε την εβδομάδα… Ευτυχώς…

Πριν λίγο έβλεπα στο Facebook Ένα βίντεο Ισπανών που έκαναν πορεία διαμαρτυρίας υπέρ των Ελλήνων και όλοι μαζί τραγούδησαν το «άξιον εστι»… Τα μάτια μου γέμισαν με δάκρυα και ένας κόμπος δέους ανέβηκε ψηλά στο λαιμό μου φέρνοντας έναν λυγμό για ανάσα… Η κόρη μου έπαιζε μαζί με τον Αχιλλέα και παρέα χόρευαν το χοντρό μπιζέλι που χορεύει τσιφτετέλι και γελούσαν… Ναι γελούσαν!! Γελούσαν ευτυχισμένα, όπως τους αξίζει, τόσο στα δικά μου όσο και σε όλα τα παιδιά του κόσμου…
Τα κοιτάζω και σκέφτομαι πόσο έχει αλλάξει η ζωή μου… Σκέφτομαι πως ήμουν πριν από 8 χρόνια, όταν ακόμη ζούσα στην Αθήνα, όταν έβγαζα τα διπλά ή και τα τριπλά από όσα βγάζω σήμερα..
Σκέφτομαι την απόφαση μου να γυρίσω στον Βόλο, πετώντας μια ίσως καλή καριέρα από το παράθυρο… Σκέφτομαι την απόφαση μου να πάρω δάνειο ώστε να αγοράσω το σπίτι που θα στεγάσω την οικογένεια μου Και τα όνειρα μου για αυτή…
Σκέφτομαι τις πρώτες περικοπές στο οικογενειακό μας εισόδημα, τα πρώτα σύννεφα, τις μπόρες και τους χειμώνες που σκοτείνιαζαν τις ελπίδες για την ηλιοφάνεια του αύριο… Σκέφτομαι ακόμη αν πήρα τελικά τη σωστή απόφαση να μείνω, από το να φύγω για μια δουλειά «με προοπτική» σε μεγάλη τράπεζα του Λονδίνου…

Σκέφτομαι ότι έχω κλάψει πολλές φορές κρυφά από τον Γιάννη, αγκαλιά με την Μαρίνα που ήταν βρέφος ακόμη τότε, γιατί η αδυναμία μας να πληρώσουμε τα χρέη προς το δημόσιο, μας έφεραν αντιμέτωπους με τον νόμο…
Σκέφτομαι τους τσακωμούς μου με τον Γιάννη… Όλοι τους είχαν την ίδια συνιστώσα.. Τα τόσο δύσκολα οικονομικά μας…
Σκέφτομαι πόσο έχει αλλάξει το βιοτικό μας επίπεδο και πως περιορίζουμε τις ζωές μας ανάμεσα σε σπίτι και δουλειά….
Σκέφτομαι όλα εκείνα τα ένδοξα του παρελθόντος και δεν μου φαίνονται απλά μακρινά… Μου φαίνονται εντελώς άλλη ζωή….
Ο Αχιλλέας κοιμάται και χαμόγελα με ήχο… Η Μαρίνα παραδίπλα πλάθει ιστορίες και προσποιείται πως μιλάει στον «Αντώνη τον κουμπάρο»…
Κι εγώ την κοιτάζω…

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω για εκείνη είναι να αντισταθώ… Στον φόβο και στη τρομοκρατία… Στον πανικό και στην ανοχή… Στη καταστροφή και στον θάνατο των ονείρων όχι των δικών μου, αλλά των δικών της… Και του Αχιλλέα… Των ονείρων του κάθε παιδιού που αυτή τη στιγμή, παίζει, κοιμάται η μιλάει μόνο του… ΧΡΩΣΤΑΩ στα παιδιά μου ένα καλύτερο μέλλον από εκείνο που εισέπραξα εγώ… Χρωστάω στη Μαρίνα το μέλλον της!! Στην ίδια χώρα με ολα της τα αδελφια… Γιατί εμένα με πονάει που ο αδελφός μου μετανάστευσε κάπου που αξιολόγησαν καλύτερα την ακαδημαϊκή του υπόσταση… Με πονάει που η αδελφή μου βρίσκεται με μια βαλίτσα στο χέρι, έτοιμη για το παντού του κάθε εργοδότη που προτίθεται να την πληρώσει με μερικά ψίχουλα στον βωμό του » σαν κι εσένα βρίσκω μερικές χιλιάδες.. Αν δεν σου αρέσει εκεί είναι η πόρτα…», ενώ ο ίδιος παρουσιάζει κέρδη δεκάδων χιλιάδων στους ισολογισμούς του…
Οι γονείς μου με έμαθαν να μην φοβάμαι… Να μην σκύβω το κεφάλι όταν νιώθω και όταν ξέρω ότι έχω δίκιο… Με έμαθαν να υψώνω το παράστημα μου και να αντιδρώ στο άδικο… Με έμαθαν να κυνηγάω το καλύτερο και αυτό που θα με εξελίσσει σε όλο μου το πάντα…
Και να “μαι σήμερα εδώ… Να κοιτάζω τα δύο μου παιδιά να παίζουν, ενώ τα μάτια μου τρέχουν ασταμάτητα με δάκρυα οργής μα και απόγνωσης.. Γιατί δεν ξέρω τι έχω να περιμένω για αύριο, για μεθαύριο, για την ερχόμενη εβδομάδα και για του χρόνου… Γιατί δεν ξέρω αν αύριο το απόγευμα θα έχω χρήματα να πάω τα παιδιά μου στον παιδότοπο, όπως κάνω κάθε Τρίτη … Γιατί δεν ξέρω αν έχω αρκετή βενζίνη για να βγάλω την εβδομάδα, μέχρι να πληρωθώ…

Επιλέγω όμως να μην σκύβω το κεφάλι σε όλη αυτή τη προπαγάνδα… Να μην πω πάλι, «χτυπήστε με, θα αντέξω!».. Όχι γιατί δεν αντέχω κι άλλο, αλλά γιατί ΑΡΝΟΥΜΑΙ να αντέξω κι άλλο… Αρνούμαι να πειραματιστουνε κι άλλο στις πλάτες των παιδιών μου… Αρνούμαι να κοιτάζω κλαμένη τα χαρούμενα μουτράκια τους και να βλέπω την απορία τους για το ύφος μου…
Επιλέγω να κοιτάξω και πάλι ψηλά… Γιατί ο ήλιος θα ανατείλει και αύριο για όλο τον κόσμο…
Γιατί τελικά δεν με χαλάει που παίρνω ρούχα για τα παιδιά μου από την φίλη μου τη Δ και εγώ με τη σειρά μου τα δίνω στη φίλη μου την Ι και εκείνη στην φίλη της την Ε, ενώ η μία ευγνωμονεί την άλλη γιατί όλες μας γλιτώνουμε εκατοντάδες ευρώ κάθε χρόνο… Μου αρέσει που ανταλλάσσω τα αποφάγια του σπιτιού μου με φρέσκα αυγά από τις κότες του γείτονα… Μου αρέσει που ξετρύπωσα και μεταποίησα παλιά μου ρούχα κάνοντας τα να φαίνονται ολοκαίνουρια.. Μου αρέσει που οοοολο αυτό το μένος απέναντι στην Ελλάδα, πολλούς από εμάς μας έδειξε έναν δρόμο που κάτω από άλλες συνθήκες δεν θα είχαμε ιδέα ότι υπήρχε… Γιατί η ομορφιά δεν κρύφτηκε ποτέ στον πλούτο αλλά στην απλότητα… Και είναι πολύ ωραία να παίρνεις σάντουιτς από το σπίτι και να πηγαίνεις να τα φας με παρέα στη θάλασσα.. Είναι υπέροχο να πίνεις μπύρες στην αυλή σου με τα παιδιά, τις γάτες και τον σκύλο να παίζουν γύρω σου.. Είναι όμορφο να μοιράζεσαι το περίσσευμα σου, με κάποιον που δεν έχει ούτε για «προφταση» που λέει και η γιαγιά μου…
Ας μείνουμε ενωμένοι λοιπόν, σε όλο αυτό που έρχεται… Ότι κι αν είναι, μπόρα ή κατακλυσμός… Αν μας βρει ενωμένους, σίγουρα θα δυσκολευτεί να μας καταπιεί..
Η ένωση θα μας κάνει ισχυρούς… Και δεν εννοώ την ευρωπαϊκή… Ούτως ή άλλως, όλα μα όλα όλα ΟΛΑ, είναι δανεικά..

Κι εγώ τα όνειρα των παιδιών μου δεν θα τα πετάξω σε κανέναν Καιάδα… Όχι εγώ!!!…

Από AvraFoukou